Heartstopper

Heartstopper.

Enige tijd geleden was Heartstopper heel populair geworden (zowel de boeken als de serie), waardoor ik ervan uit mag gaan dat het wel bekend klinkt voor enkelen onder jullie.

Voor zij die het niet kennen (of een opfrissing willen):

Heartstopper is een verhaal over Britse jongeren in hun laatste jaren van het middelbaar. Het belangrijkste personage is Charlie, ons hoofdkarakter. Hij zit in zijn voorlaatste jaar van het middelbaar en draagt een geschiedenis aan pesten, een eetstoornis en zelfverminking met zich mee. Wel probeert hij gezonder te worden. Zijn vriendje is Nick, een laatstejaars. Andere vrienden in het groepje zijn Tao, Elle, Tara en Darcy. Je zou de serie 'slice of life' kunnen noemen aangezien de besproken thema's sterk lijken op het hedendaagse leven van sommige jongeren. Deze (redelijk zware) thema's zoals LGBTQ+, eetstoornissen, grensoverschrijdend gedrag, zelfverminking, zelfmoordgedachten,... worden allemaal behandeld. Zo schijnt Alice Oseman, de auteur, licht op de jongeren die worstelen met deze problematiek/onderwerpen.

Je zou kunnen denken dat het slechts een klein procent jongeren is die werkelijk verwikkeld geraakt in dergelijke problematiek, maar het is toch snel gebeurd. Zo ben ik bijvoorbeeld in het verleden met ieder van deze vermelde thema's in aanraking gekomen. Daardoor ben ik er sterk van overtuigd dat de ietwat luchtige/ludieke integratie van deze moeilijke onderwerpen in een jeugdboek enkel positief is. Daarbovenop heeft Oseman er blijkbaar voor gezorgd om de lezers van Heartstopper steeds hulplijnen aan te bieden, wat ik enkel kan aanraden. Naar mijn mening is dit één van de beste manieren om zowel bewustmaking als hulp aan te bieden aan zij die het kunnen gebruiken.

Waarschijnlijk vraag je je af waarom ik zou kiezen om deel 5 te lezen in plaats van, tja, bij het begin te beginnen. Het is niet zo dat ik een dobbelsteen mijn lot liet kiezen. Wel had ik de reeds vermelde serie al eens een poging gegeven (dankzij diens populariteit en de recommendaties van vrienden), waardoor ik al wat voorkennis heb. Ook was er op het moment dat ik in de boekenwinkel aan het rondkijken was enkel deel 4 en 5 te koop... waardoor mijn keuze dus al gelimiteerd was. Na een snel kijkje online zou de serie eindigen met deel 4, waardoor deel 5 dus compleet nieuw zou moeten zijn voor mij. Perfect!

Heartstopper is tevens een graphic novel. De laatste keer dat ik nog eens een graphic novel had gelezen, was al jaren geleden... en was waarschijnlijk een strip van Urbanus.

Het verbaasde mij dus (opnieuw) hoe vlot ik graphic novels lees. Zoals ik al eens eerder had vermeld, heb ik een nogal teleurstellend leestempo. Het feit dat de teksten hier in korte, geordende bubbels worden geplaatst, versnelt het proces.

Dit deel ging vooral over de keuzestress van Nick bij het kiezen tussen universiteiten (iets heel actueels voor leerlingen, dus!) en de daarbij mogelijke langeafstandsrelatie die hij en Charlie zouden moeten aangaan. Verder wordt er ook gefocust op het verdergaan in de relatie en de therapie die Charlie volgt om aan zijn zelfvertrouwen te werken, met hier en daar kleine referenties naar zijn eetstoornis (en hoe hij ermee omgaat).

Om te begrijpen waar leerlingen/jongeren allemaal door kunnen gaan, vind ik Heartstopper een perfect verhaal. Jongeren kunnen deze community gebruiken als steun, hulplijn, samenkomstplaats,... . Zelf vind ik ook dat, hoewel de gedachten rond eetstoornissen en zelfverminking heel serieus zijn, ze toch positief (of op zijn minst realistisch) overgebracht worden hier. Natuurlijk is herstel niet lineair en zijn er wel eens terugvallen, maar dit verhaal toont alleszins dat het mogelijk is om beter te worden. Voor veel jongeren zal het al minstens goed doen om te weten dat er een kans bestaat.

Voor deze reden denk ik ook dat deze boeken (waarschijnlijk eerder deel 1 of 2) perfect bruikbaar kunnen zijn in de klaspraktijk. De boeken zijn origineel in het Engels geschreven maar natuurlijk ook vertaald in het Nederlands, waardoor ze perfect zijn voor mijn beide vakken. Het materiaal is ook makkelijker te verteren voor de leerlingen. Deze boeken kunnen dus mogelijks gebruikt worden als instap om kennis te maken met de opbouw van een verhaal, karakters, ruimte,... . 

Om dit blogbericht op een iets positievere wijze af te sluiten, raad ik het toch graag iedereen aan. Dit niet enkel omdat we leerkrachten in spé zijn, maar vooral omdat er ook op een ludieke wijze wordt omgegaan met jongerentaal en de handelingen van jongeren. Je kan je prima inleven en eventjes weer 'jongere' voelen.

Een echte aanrader voor iedereen die zijn/haar blik wil uitbreiden!

Joren